آموزشی, افتالموسکوپ (Ophthalmoscope), دستگاه ها پزشکی, سایر دستگاه ها

افتالموسکوپ (Ophthalmoscope)

افتالموسکوپ

افتالموسکوپ (Ophthalmoscope)

افتالموسکوپ دستگاهی است که برای معاینه قسمت های میانی چشم و شبکیه مورد استفاده قرار مــی
گیرد. این وسیله جهت تعیین سلامتی شبکیه و زجاجیه استفاده می شود.
با افتالموسکوپ ، معاینه کننده از طریق سوراخ مردمک می تواند سطح شبکیه چشم و اجزای آن را بررسی
کند. به عبارت دیگر با آن بیماری های سطح خلفی چشم بررسی می شود. افتالموسکوپ همچنین گاهـی
فاندوسکوپ نیز نامیده می شود و شامل : یک سری آینه ها ( آینه مقعر )، لنزهایی برای بزرگنمایی، نــوری
شفاف و صفحات دیسک مانندی جهت تنظیم سطوح مختلف دید توسط پزشک است.
افتالموسکوپ

افتالموسکوپ

 

 

  • آناتومی و فیزیولوژی چشم
کار اصلی چشم آن است که نورهایی را که از خارج دریافت می کند طوری روی پرده ی شبکیه متمرکز کند که
تصویر دقیقی از شیء موردنظر روی پرده ی شبکیه ایجاد شود. شبکیه این تصاویر را به صورت پیام های عصبی
به مغز ارسال می کند و این پیام ها در مغز تفسیر می شوند..بنابراین برای واضح دیدن ، قبل از هــــرچیز لازم
است که نور به طور دقیق روی پرده شبکیه متمرکز شود.
ساختمان چشم شبیه یک کره است.در قسمت جلوی این کره یک پنجره ی شفاف به نام قرنیه وجود دارد. نور
از محیط خارج وارد قرنیه شده ، پس از عبور از مردمک به عدسی می رسد. عدسی نور را به صورت دقیق روی
شبکیه متمرکز می کند تا تصویر واضحی بر روی شبکیه ایجاد شود.
برای آنکه اشیاء به صورت دقیق و واضح دیده شوند لازم است مسیری که نور در چشم طی می کند شفاف
باشد و قرنیه و عدسی نور را درست روی شبکیه متمرکز کنند.
  • عصب بینایی
عصب بینایی که رابط کره ی چشم و مغز می باشد از عقب کره ی چشم خارج می شود و از طریق سوراخی
در استخوان پروانه ای جمجمه به مغز می رسد. این عصب پیام های بینایی را به مغز ارسال می کند و این پیام
ها در مغز تفسیر می شوند.
  • عضلات چشم
برای آن که ما بتوانیم اشیاء را در جهات مختلف ببینیم لازم است بتوانیم چشم را در جهات مختلف بالا ، پایین ،
چپ و راست بچرخانیم. حرکات کره ی چشم در هر چشم به وسیله ۶ عضله کوچک که به اطراف کره چشم
می چسبد کنترل می شود. بیماری این عضلات و یا عدم هماهنگی آن ها می تواند به انحراف چشم یا لوچی
منجر شود.

افتالموسکوپ

نحوه عملکرد

نور تولید شده توسط لامپ ، از تعدادی لنز عبور کرده و پس از برخورد با آیینه به سمت چشم منحرف مـــــــی
شود. نور درخشان به درون چشم (شبکیه) فرد بیمار تابیده می شود و نور بازتابی از بالای آیینه عبور کرده و به
چشم دکتر می رسد. عدسی چشم بیمار همانند یک ذره بین درونی کار میکند .
پزشک می تواند توسط افتالموسکوپ بیشتر ناهنجاری های چشم را تشخیص دهد ، زیرا فشار افزایش یافتــه
درون جمجمه ( برای مثال به علت تومور مغزی) می تواند تغییر چشمگیری  در درون چشم به وجود آورد.

موارد کاربرد دستگاه افتالموسکوپ

افتالموسکوپ :در بیماران مبتلا به سر درد ، علامت کلیدی در فعالیت چشمی یافتن دیسک های بینایی متورم
است که معمولاً با افزایش فشار درون جمجمه ای همراه است (Papolledema) و به افزایش فشــــــــار داخل
جمجمه ای (ICP) ناشی از :
هیدروسفالی ( حالتی که با تجمع مایع مغزی نخاعی در جمجمه مشخص شده و همراه با بزرگ شدن ســــر،
آتروفی مغز، ضعف قوای عقلانی و تشنج است)، افزایش فشار داخل جمجمــــــه ای خوش خیم یا تومورهای
مغزی است. در بیماران مبتلا به آب سیاه فرورفتگی دیسک بینایی دیده می شود.
در بیماران مبتلا به دیابت شیرین، افتالموسکوپی ( هر ۶ ماه تا ۱ سال یک بار) غربالگری و تشخیــص به موقع
رتینوپاتی ( هرنوع بیماری غیر التهابی شبکیه ) ناشی از دیـــابت که علل مهم از دست دادن بینایی هستند،
الزامی است.این عارضه را می توان در مراحل اولیه توسط درمان شبکیه با لیزر، برطرف کرد.

انواع افتالموسکوپ

    • افتالموسکوپ مستقیم
    • افتالموسکوپ غیرمستقیم
    • Slit-lamp
Ophthalmoscopy

Ophthalmoscopy

Ophthalmoscope:

Fundus photographs of the right eye (left image) and left eye (right image), seen from front so that
left in each image is to the person’s right, demonstrating the structures that can be seen in
ophthalmoscopy. Each fundus has no sign of disease or pathology.
The gaze is into the camera, so in each picture the macula is in the center of the image, and the
optic disc is located towards the nose. Both optic discs have some pigmentation at the perimeter of
the lateral side, which is considered non-pathological.
The left image (right eye) shows lighter areas close to larger vessels, which has been regarded as a
normal finding in younger people.
Ophthalmoscopy, also called funduscopy, is a test that allows a health professional to see inside the
fundus of the eye and other structures using an ophthalmoscope (or funduscope)..
It is done as part of an eye examination and may be done as part of a routine physical examination.
It is crucial in determining the health of the retina, optic disc, and vitreous humor.
The pupil is a hole through which the eye’s interior will be viewed. Opening the pupil wider (dilating
it) is a simple and effective way to better see the structures behind it.
Therefore, dilation of the pupil (mydriasis) is often accomplished with medicated eye drops before
funduscopy. However, although dilated fundus examination is ideal, undilated examination is more
convenient and is also helpful (albeit not as comprehensive), and it is the most common type in
primary care.
An alternative or complement to ophthalmoscopy is to perform a fundus photography, where the
image can be analysed later by a professional.

History

Dr. William Cumming in 1846 at the Royal London Ophthalmic Hospital (later Moorfields Eye
Hospital), of his pioneering work wrote “every eye could be made luminous if the axis from a source
of illumination directed towards a person’s eye and the line of vision of the observer were
coincident”.
Although some credit the invention of the ophthalmoscope to Charles Babbage in 1847, it was not
until it was independently reinvented by Hermann von Helmholtz in 1851 that its usefulness was
recognized – it was to revolutionize ophthalmology.
While training in France, Andreas Anagnostakis, MD, an ophthalmologist from Greece, came up with
the idea of making the instrument hand-held by adding a concave mirror.
Austin Barnett created a model for Anagnostakis, which he used in his practice and subsequently
when presented at the first Ophthalmological Conference in Brussels in 1857, the instrument became
very popular among ophthalmologists.
برای اطلاعات بیشتر بر روی این لینک کلیک نمائید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *